اثربخشی دوره آموزشی آگاهی‌بخشی و تاب‌آوری بر نگرش به فرزند و کیفیت زندگی مادران دارای فرزند با کم‌توانی جسمی و ذهنی [Persian Thesis]
فاطمه عاشوری کجیدی
| شناسگر رکورد: | ۴۱۲۰۶۰ |
| عنوان اصلي: | اثربخشی دوره آموزشی آگاهی‌بخشی و تاب‌آوری بر نگرش به فرزند و کیفیت زندگی مادران دارای فرزند با کم‌توانی جسمی و ذهنی /فاطمه عاشوری کجیدی |
| دانشگاه: | مؤسسه آموزش عالی رحمان |
| نام دانشکده: | روانشناسی |
| سال اخذ مدرک: | ۱۴۰۳/۰۶/۱۱ |
| زبان متن نوشتاري يا گفتاري و مانند آن : | فارسی |
| زبان اثر اصلي: | فارسی |
| نام نخستين پديدآور: | فاطمه عاشوری کجیدی |
| تقویم: | هجری شمسی |
| مقطع تحصیلی و رشته تحصیلی: | کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی |
| زمان اعطا مدرک: | ۱۴۰۳/۰۶/۱۱ |
| گروه تحصیلی: | روانشناسی |
| چکيده: |
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی دوره آموزشی آگاهی‌بخشی و تاب‌آوری بر نگرش به فرزند و کیفیت زندگی مادران دارای فرزند با کم‌توانی جسمی و ذهنی انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه پژوهش مادران دارای فرزند با کم‌توانی جسمی و ذهنی در شهر لنگرود در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آنها ۴۰ نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (WHOQOL-BREF؛ کارگروه سازمان جهانی بهداشت، ۱۹۹۶) و مقیاس نگرش والدین به فرزند دارای نیازهای ویژه (APSNCS؛ گوندر، ۲۰۰۲) بود. همچنین گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه دوره آموزشی آگاهی‌بخشی و تاب‌آوری (هندرسون و همکاران، ۱۹۹۷) را گذراند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و نرم‌افزار SPSS-۲۴ انجام شد. یافته‌های به دست آمده نشان داد که میانگین تعدیل‌شده نگرش به فرزند و کیفیت زندگی در مادران گروه آزمایش نسبت به مادران گروه کنترل تفاوت معناداری دارد (۰۰۱/۰ > P). با توجه به یافته‌های به دست آمده می‌توان نتیجه گرفت که آموزش آگاهی‌بخشی و تاب‌آوری به مادران دارای فرزند با کم‌توانی جسمی و ذهنی می‌تواند باعث شود تا نگرش مثبت‌تری نسبت به فرزندشان پیدا کرده و کیفیت زندگی بالاتری را تجربه کنند. The present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of the awareness and resilience training course on the attitude towards children and the quality of life of mothers with children with physical and mental disabilities. The research method is semi-experimental with a pre-test-post-test design with a control group. The research community consisted of mothers with children with physical and mental disabilities in the city of Langrod in ۲۰۲۴, from which ۴۰ people were selected by purposive sampling and randomly divided into two experimental and control groups (۲۰ people in each group). The research tools included the World Health Organization Quality of Life Questionnaire (WHOQOL-BREF; World Health Organization Working Group, ۱۹۹۶) and the Attitude Scale of Parents to Children with Special Needs (APSNCS; Gunder, ۲۰۰۲). Also, the experimental group underwent ۱۲ sessions of awareness and resilience training (Henderson et al., ۱۹۹۷). Data analysis was done using covariance analysis and SPSS-۲۴ software. The obtained findings showed that the adjusted average of the attitude towards the child and the quality of life in the mothers of the experimental group has a significant difference compared to the mothers of the control group (P < ۰.۰۰۱). According to the findings, it can be concluded that awareness and resilience training for mothers with children with physical and mental disabilities can make them have a more positive attitude towards their children and experience a higher quality of life. |
| عنوان اصلي به زبان ديگر: | The effectiveness of the awareness and resilience training course on the attitude towards the child and the quality of life of mothers with children with physical and mental disabilities |
| کشور: | ایران |
| Register Number | Part3 | Version | Volume | Part | Part2 | Reference | Call Number | lended | Date Back | Description | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1413740134 | 1 |
جهت ثبت نظر با حساب کاربری تان وارد شوید