| شناسگر رکورد: | ۴۲۲۷۷۶ |
| عنوان اصلي: | اثربخشی باغبانیدرمانی بر پرخاشگری و شادکامی نوجوانان با اختلال نقص توجه بیشفعالی/رضا پولادی |
| دانشگاه: | مؤسسه آموزش عالی رحمان رامسر |
| نام دانشکده: | علوم انسانی |
| سال اخذ مدرک: | ۱۴۰۴/۰۶/۲۵ |
| زبان متن نوشتاري يا گفتاري و مانند آن : | فارسی |
| زبان اثر اصلي: | فارسی |
| نام نخستين پديدآور: | رضا پولادی |
| استاد راهنما: | دکتر سیروس صالحی |
| استاد مشاور: | دکتر میلاد سبزه آرای لنگرودی |
| تقویم: | هجری شمسی |
| مقطع تحصیلی و رشته تحصیلی: | کارشناسی ارشد روانشناسی اجتماعی |
| گروه تحصیلی: | روانشناسی |
| چکيده: |
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی باغبانیدرمانی بر پرخاشگری و شادکامی نوجوانان با اختلال نقص توجه بیشفعالی انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش نوجوانان با اختلال نقص توجه بیش فعالی شهر تنکابن در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بودند که به روش نمونهگیری هدفمند تعداد ۳۰ نفر از آنها به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه پرخاشگری (AQ؛ باس و پری، ۱۹۹۲) و پرسشنامه شادکامی آکسفورد (OHI؛ هیلز و آرگیل، ۲۰۰۲) بود. ابتدا از هر دو گروه آزمایش و کنترل، پیشآزمون به عمل آمد. سپس گروه آزمایش تحت ۱۳ جلسه دوره باغبانیدرمانی (دهمنی و همکاران، ۱۳۹۳) قرار گرفت. در این مدت هیچ مداخلهای بر روی گروه کنترل انجام نشد. سپس از هر دو گروه پسآزمون به عمل آمد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و با نرمافزار SPSS نسخه ۲۳ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که باغبانیدرمانی به طور معناداری بر کاهش پرخاشگری و افزایش شادکامی نوجوانان با اختلال نقص توجه بیشفعالی اثربخش بوده است (۰۵/۰ > P). با توجه به این یافتهها میتوان نتیجه گرفت که میتوان در موسسات و کلینیکهای درمانی از باغبانیدرمانی برای بهبود سلامت روان افراد مبتلا به با اختلال نقص توجه بیشفعالی استفاده کرد. This study aimed to investigate the effectiveness of horticultural therapy on aggression and happiness in adolescents with attention deficit hyperactivity disorder. The research method was a quasi-experimental design with a pre-test-post-test design with a control group. The research population was adolescents with attention deficit hyperactivity disorder in Tonekabon in the academic year ۲۰۲۴-۲۰۲۵, of which ۳۰ were selected as the research sample through purposive sampling and randomly assigned to two experimental groups (۱۵ people) and control groups (۱۵ people). The research tools included the Aggression Questionnaire (AQ; Buss & Perry, ۱۹۹۲) and the Oxford Happiness Questionnaire-Short Form (OHI; Hills & Argyle, ۲۰۰۲). First, a pre-test was administered to both experimental and control groups. Then, the experimental group underwent ۱۳ sessions of horticultural therapy (Dahmani et al., ۲۰۱۴). During this period, no intervention was performed on the control group. Then, both groups were post-tested. Data were analyzed using analysis of covariance and SPSS version ۲۳ software. The results showed that horticulture therapy was significantly effective in reducing aggression and increasing happiness in adolescents with ADHD (P < ۰.۰۵). Given these findings, it can be concluded that horticulture therapy can be used in treatment institutions and clinics to improve the mental health of people with ADHD. |
| عنوان اصلي به زبان ديگر: | The effectiveness of horticultural therapy on aggression and happiness in adolescents with attention deficit hyperactivity disorder |
| کشور: | ایران |
| شماره ثبت | جزء | نسخه | جلد | بخش | قسمت | مرجع | شماره بازیابی | در دست امانت | تاریخ بازگشت | ملاحظات | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1423750108 | 1 |