| شناسگر رکورد: | ۵۲۳۷۹۴ |
| استاد راهنما: | دکتر سهیلا اسعدی |
| استاد مشاور: | دکتر معصومه ملکی پیربازاری |
| استاد داور: | دکتر سیروس صالحی |
| عنوان اصلي: | نقش میانجی سبک فرزندپروری و کیفیت روابط همسالان در رابطه بین بهزیستی روانشناختی والدین و مشکلات رفتاری کودکان |
| دانشگاه: | مؤسسه آموزش عالی رحمان رامسر |
| نام دانشکده: | علوم انسانی |
| سال اخذ مدرک: | ۱۴۰۵/۰۶/۱۱ |
| عنوان اصلي به زبان ديگر: | The Mediating Role of Parenting Style and Peer Relationship Quality in the Association Between Parental Psychological Well-being and Children’s Behavioral Problems |
| مقطع تحصیلی و رشته تحصیلی: | کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی |
| گروه تحصیلی: | روانشناسی |
| چکيده: | پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین بهزیستی روانشناختی والدین و مشکلات رفتاری کودکان با نقش میانجی سبک فرزندپروری والدین و کیفیت روابط همسالان دانشآموزان مقطع ابتدایی دوره دوم شهر رامسر در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ انجام شد. طرح پژوهش توصیفی ـ همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشآموزان ۱۰ تا ۱۲ ساله مقطع ابتدایی دوره دوم (پایههای چهارم تا ششم) شهرستان رامسر به تعداد ۵۰۰ نفر تشکیل دادند. حجم نمونه ۲۱۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه روابط با همسالان هادسون (۱۹۹۲، IPR)، مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف فرم کوتاه (۱۹۹۰، PWB-SF)، پرسشنامه مشکلات رفتاری کودکان و نوجوانان کوای و پترسون (۲۰۰۰، RBPC) و پرسشنامه شیوههای فرزندپروری بامریند (۱۹۶۷، PSI) بودند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری از نوع تأییدی استفاده شد. دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS نسخه ۲۶ و AMOS نسخه ۲۴ تحلیل شدند. یافتههای پژوهش نشان داد که بین بهزیستی روانشناختی و مشکلات رفتاری کودکان ۱۰ تا ۱۲ ساله با نقش میانجی کیفیت روابط همسالان رابطه معناداری وجود داشت. همچنین نتایج بیانگر آن بود که بهزیستی روانشناختی والدین از طریق تأثیرگذاری بر کیفیت روابط همسالان کودکان، بهطور غیرمستقیم با مشکلات رفتاری آنان مرتبط بود (p<۰.۰۵). در مجموع نتایج نشان داد که بهزیستی روانشناختی از طریق مجهز کردن کودکان به مهارتهای لازم برای موفقیت در دنیای اجتماعی، بهطور غیرمستقیم اما معنادار بر سلامت رفتاری آنان تأثیر گذاشت. این مسیر میانجی نشان داد که تربیت موفق تنها به آنچه در خانواده رخ میدهد وابسته نبود، بلکه به توانایی کودک در گسترش این مهارتها در حوزه روابط با همسالان نیز وابسته بود |