| شناسگر رکورد: | ۴۰۲۰۴۹ |
| عنوان اصلي: | دو مطالعه بر نگرش معلمان مقطع ابتدایی نسبت به آموزش و پرورش فراگیر/معصومه باقرزاده |
| دانشگاه: | مؤسسه آموزش عالی رحمان |
| نام دانشکده: | روانشناسی |
| سال اخذ مدرک: | ۱۴۰۳/۰۶/۲۷ |
| زبان متن نوشتاري يا گفتاري و مانند آن : | فارسی |
| زبان اثر اصلي: | فارسی |
| نام نخستين پديدآور: | معصومه باقرزاده |
| تقویم: | هجری شمسی |
| مقطع تحصیلی و رشته تحصیلی: | کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی |
| گروه تحصیلی: | روانشناسی |
| چکيده: |
پژوهش حاضر در دو مطالعه با هدف بررسی نگرش معلمان مقطع ابتدایی نسبت به آموزش و پرورش فراگیر انجام شد. روش پژوهش در مطالعه اول با رویکرد کیفی و به روش پدیدارشناسی و در مطالعه دوم با رویکرد کمّی و با روش توصیفی-پیمایشی است. شرکتکنندگان در هر دو مطالعه معلمان مقطع ابتدایی شهر رودسر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند که در مطالعه اول ۸ نفر از آنها که حداقل به مدت ۲ سال تجربه کار با سیستم آموزش و پرورش فراگیر را داشتند بر اساس معیار اشباع نظری دادهها و به روش هدفمند انتخاب شده و مورد مصاحبه قرار گرفتند. در مطالعه دوم نیز ۱۵۰ نفر از آنها به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و به پرسشنامه نگرش معلمان نسبت به فراگیرسازی (سعیدی و سلیمان وندی، ۱۳۸۵) پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل مصاحبهها به روش کلایزی در مطالعه اول نشاندهنده چهار مضمون اصلی مزایا، معایب، چالشها و راهکارها و ۲۱ مضمون فرعی بود. در مطالعه دوم نیز تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تی دو نمونه مستقل نشاندهنده این بود که ۶۴/۰ درصد معلمان نسبت به آموزش و پرورش فراگیر نگرش مثبت داشتند. میان جنسیت، سن، سطح تحصیلات و وضعیت تأهل با نگرش نسبت به آموزش و پرورش فراگیر نیز رابطه معناداری مشاهده نشد (۰۵/۰ > P). بر اساس یافتههای به دست آمده میتوان نتیجه گرفت که اجرای درست آموزش و پرورش فراگیر نیازمند فراهم ساختن اصول و دستورالعملهای آموزشی جامع و بومی بوده و کنار آن نیاز به آمادهسازی مدارس، معلمان، خانوادهها و دانشآموزان است. The present study was conducted in two studies with the aim of investigating the attitude of primary school teachers towards inclusive education. The research method in the first study is qualitative and phenomenological, and in the second study, it is quantitative and descriptive-survey. The participants in both studies were elementary school teachers in the city of Rodsar in the academic year ۲۰۲۳-۲۰۲۴, and in the first study, ۸ of them who had at least ۲ years of experience working with the inclusive education system based on the criterion of theoretical data saturation and using the method were purposefully selected and interviewed. In the second study, ۱۵۰ of them were selected by convenience sampling method and answered the questionnaire of teachers' attitude towards inclusiveness (Saeidi and Suleiman Vandi, ۲۰۱۵). The analysis of the interviews using Colaizzi method in the first study showed four main themes of advantages, disadvantages, challenges and solutions and ۲۱ sub-themes. In the second study, data analysis using t-test of two independent samples showed that ۰.۶۴% of teachers had a positive attitude towards inclusive education. There was no significant relationship between gender, age, education level and marital status with attitude towards inclusive education (P < ۰.۰۵). Based on the findings, it can be concluded that the proper implementation of inclusive education requires the provision of comprehensive and local educational principles and guidelines, and besides, there is a need to prepare schools, teachers, families, and students. |
| عنوان اصلي به زبان ديگر: | Two studies on the attitude of primary school teachers towards inclusive education |
| کشور: | ایران |
| شماره ثبت | جزء | نسخه | جلد | بخش | قسمت | مرجع | شماره بازیابی | در دست امانت | تاریخ بازگشت | ملاحظات | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1413740105 | 1 |