| شناسگر رکورد: | ۴۱۲۵۷۴ |
| عنوان اصلي: | اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر استرس، اضطراب شغلي و تحمل آشفتگي در پرستاران بخش کووید-۱۹/فرزانه قربان پور احمدسرگورابی |
| دانشگاه: | مؤسسه آموزش عالی رحمان رامسر |
| نام دانشکده: | علوم انسانی |
| سال اخذ مدرک: | ۱۴۰۰/۰۶/۳۰ |
| زبان متن نوشتاري يا گفتاري و مانند آن : | فارسی |
| زبان اثر اصلي: | فارسی |
| نام نخستين پديدآور: | فرزانه قربان پور احمدسرگورابی |
| استاد راهنما: | دکتر معصومه ملکی پیربازاری |
| استاد مشاور: | دکتر فاطمه عشورنژاد |
| تقویم: | هجری شمسی |
| مقطع تحصیلی و رشته تحصیلی: | کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی |
| گروه تحصیلی: | روانشناسی |
| چکيده: |
هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر استرس و اضطراب شغلي و تحمل آشفتگي در پرستاران بخش کووید-۱۹ بود. روش پژوهش از حیث هدف کاربردی و از حیث روش-شناسی نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه پرستاران بیمارستانهای شهرستان رشت دارای بخش کووید-۱۹بوده که در سال ۱۴۰۰مشغول به كار بودند. از این جامعه، با روش نمونهگیری هدفمند ۴۰ نفر از پرستارانی که در پیشآزمون نمرات بالای ۵۰ در اضطراب شغلی و ۱۳۲ در استرس و نمره پایین تر از ۳۰ در تحمل آشفتگی کسب کردند انتخاب و بهطور کاملاً تصادفی (قرعهکشی) در گروه آزمایش (۲۰ نفر) و گروه کنترل (۲۰ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه تحمل پریشانی هیجانی سیونز و گاهر (۲۰۰۵)، پرسشنامه اضطراب شغلی کریشنا و سریواستاوا (۱۹۹۱)، پرسشنامه استرس هری (۲۰۰۵) بود. گروه آزمایش ۸ جلسه هفتهای دو بار (معمولاً ۲ ساعت) تحت درمان شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفتند و گروه کنترل درمانی دریافت نکرد. سپس هر دو گروه مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از آزمون واریانس با اندازه گیری مکرر توسط نرمافزار spss نسخه ۲۶ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش شناخت درمانی مبتنی بر ذهن-آگاهی موجب کاهش میانگین استرس (۰۰۱/۰=p)، (۰۶۲/۵۰=F) و اضطراب شغلی(۰۲۰/۰=p)، (۲۲۰/۶=F) و افزایش میانگین تحمل پریشانی (۰۰۱/۰=p)، (۴۵۷/۷۹=F) شد. بنابراین شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی می¬تواند به عنوان یک گزینه درمانی مناسب برای پرستاران بخش¬های کووید-۱۹جهت کاهش استرس و اضطراب شغلی و افزایش تحمل آشفتگی مورد استفاده قرار گیرد. The aim of this study was to evaluate the effectiveness of mindfulness-based cognitive therapy on stress and job anxiety and disturbance tolerance in corona nurses. The research method was applied in terms of purpose and semi-experimental in terms of methodology with a pretest-posttest design with a control group. The statistical population of this study included all nurses of corporate wards in Rasht city who were working in ۱۴۰۰. From this population, by purposeful sampling method, ۴۰ nurses who obtained scores above ۵۰ in job anxiety and ۱۳۲ in stress and scores below ۳۰ in disturbance in the pre-test were selected and completely randomly (lottery) in the experimental group (۲۰ people). And the control group (۲۰ people). Data collection tools were Sevens and Gahr (۲۰۰۵) Emotional Distress Tolerance Questionnaire, Krishna and Srivastava (۱۹۹۱) Job Anxiety Inventory, and Harry (۲۰۰۵) Stress Inventory. The experimental group received ۸ sessions of bi-weekly sessions, usually ۲ hours of stress-based cognitive therapy, and the control group did not receive treatment. Then both groups were evaluated. Data were analyzed using repeated measures analysis of variance by SPSS software version ۲۶. The results showed that mindfulness-based cognitive therapy training reduced the mean of stress (p = ۰.۰۰۱), (F = ۵۰.۰۲) and job anxiety (p = ۰.۰۲۰), (F = ۶.۲۰) and increased. The mean of stress tolerance was (p = ۰.۰۰۱), (F = ۷۹.۴۵۷). Therefore, mindfulness-based cognitive therapy can be used as a suitable treatment option for corona nurses to reduce job stress and anxiety and increase turbulence tolerance. |
| عنوان اصلي به زبان ديگر: | The Effectiveness of Mindfulness-Based Cognitive Therapy on Stress, Job Anxiety And Distress Tolerance in COVID-۱۹ Ward Nurses |
| کشور: | ایران |
| شماره ثبت | جزء | نسخه | جلد | بخش | قسمت | مرجع | شماره بازیابی | در دست امانت | تاریخ بازگشت | ملاحظات | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 983740115 | 1 |