| شناسگر رکورد: | ۴۱۲۵۸۳ |
| عنوان اصلي: | اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر هوش هیجانی و سلامت روان در دانشآموزان/فرشته فدایی |
| دانشگاه: | مؤسسه آموزش عالی رحمان رامسر |
| نام دانشکده: | علوم انسانی |
| سال اخذ مدرک: | ۱۴۰۰/۱۱/۲۷ |
| زبان متن نوشتاري يا گفتاري و مانند آن : | فارسی |
| زبان اثر اصلي: | فارسی |
| نام نخستين پديدآور: | فرشته فدایی |
| استاد راهنما: | دکتر معصومه ملکی پیربازاری |
| استاد مشاور: | دکتر فاطمه عشورنژاد |
| تقویم: | هجری شمسی |
| مقطع تحصیلی و رشته تحصیلی: | کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی |
| گروه تحصیلی: | روانشناسی |
| چکيده: |
هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر هوش هیجانی و سلامت روان در دانش آموزان بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دختر پایه هشتم متوسطه اول شهرستان رودسر مشغول به تحصیل در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ بودند. نمونه شامل ۳۰ نفر بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادف در دو گروه (۱۵ نفر گروه کنترل و ۱۵ نفر گروه آزمایش ) قرار گرفتند. گروه آزمایش ۸ جلسه تحت مداخله درمان متمرکز بر شفقت (هر هفته ۲ جلسه و هر جلسه ۹۰ دقیقه) قرار گرفتند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکردند. جهت جمع-آوری اطلاعات از دو پرسشنامه آزمون هوش هیجانی بار-آن (روون بار-آن، ۲۰۰۶) و پرسشنامه سلامت روان (گلدبرگ و مـاری و ویلیـــامز، ۱۹۸۵؛ شمســـوندر و همکارانش، ۱۹۸۶؛ به نقل از تقوی) استفاده شد. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که نمرات مولفه های هوش هیجانی،تنظیم شناختی هیجان و سلامت روان که به ترتیب ۵۸۵/۰، ۶۲۸/۰، ۱۴۸/۰می باشد وتفاوت نمرات بین مولفه ها متاثر از درمان مبتنی بر شفقت است. دانش¬آموزان گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد (۰۵/۰ > p). افراد گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در مرحله پس آزمون نمرات کمتری در سلامت روان (بهبود سلامت روان) و نمرات بیش¬تری در هوش هیجانی کسب کردند. بر اساس یافته ها می توان گفت که درمان مبتنی بر شفقت می تواند به عنوان گزینه درمانی مناسبی جهت بهبود هوش هیجانی و سلامت روان دانش آموزان به کار رود. The aim of this study was to determine the effectiveness of compassion-based therapy on emotional intelligence and mental health in students. The research design was quasi-experimental pre-test and post-test with a control group. The statistical population of the study included all eighth-grade female students in the first high school of Rudsar city who were studying in ۱۳۰۰-۱۴۰۰. The sample size consisted of ۳۰ people who were selected by purposive sampling method and were randomly divided into two groups (۱۵ people in the control group and ۱۵ people in the experimental group). The experimental group underwent ۸-session compassion-focused therapy intervention in ۲ sessions of ۹۰ minutes per week and the control group did not receive any intervention. For data collection, two questionnaires of Bar-On Emotional Intelligence Test (Roon Bar-On, ۲۰۰۶) and Mental Health Questionnaire (GHQ-۲۸) Goldberg et al. (۱۹۸۸) were used. The results of analysis of covariance showed that there was a significant level of difference between the components of emotional intelligence, cognitive emotion regulation and mental health of students in the experimental and control groups in the post-test stage. The experimental group received lower scores in mental health and higher scores in emotional intelligence compared to the control group in the post-test phase. Self-compassion training also improved the mental health of students in the experimental group. Based on the findings, it can be said that compassion-based therapy can be used as a suitable treatment option to improve students' emotional intelligence and mental health. |
| عنوان اصلي به زبان ديگر: | The effectiveness of compassion-based therapy on emotional intelligence and mental health in students |
| کشور: | ایران |
| شماره ثبت | جزء | نسخه | جلد | بخش | قسمت | مرجع | شماره بازیابی | در دست امانت | تاریخ بازگشت | ملاحظات | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 983740121 | 1 |