شیوع قلدری در دانش‌آموزان مقطع ابتدایی و رابطه آن با سبک‌های فرزندپروری و دلبستگی [پایان نامه فارسی]
سمیه گلشاهی رودبنه
| شناسگر رکورد: | ۴۱۲۷۸۱ |
| عنوان اصلي: | شیوع قلدری در دانش‌آموزان مقطع ابتدایی و رابطه آن با سبک‌های فرزندپروری و دلبستگی/سمیه گلشاهی رودبنه |
| دانشگاه: | مؤسسه آموزش عالی رحمان رامسر |
| نام دانشکده: | علوم انسانی |
| سال اخذ مدرک: | ۱۴۰۴/۰۶/۲۵ |
| زبان متن نوشتاري يا گفتاري و مانند آن : | فارسی |
| زبان اثر اصلي: | فارسی |
| نام نخستين پديدآور: | سمیه گلشاهی رودبنه |
| استاد راهنما: | دکتر سیروس صالحی |
| استاد مشاور: | دکتر میلاد سبزه‌آرای لنگرودی |
| تقویم: | هجری شمسی |
| مقطع تحصیلی و رشته تحصیلی: | کارشناسی ارشد روانشناسی اجتماعی |
| گروه تحصیلی: | روانشناسی |
| چکيده: |
پژوهش حاضر با هدف بررسی شیوع قلدری در دانش‌آموزان مقطع ابتدایی و رابطه آن با سبک‌های فرزندپروری و دلبستگی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش دانش‌آموزان مقطع ابتدایی شهر لاهیجان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ به همراه مادرشان بود که با حذف ۱۸ پرسشنامه ناقص، ۲۰۳ نفر از آنها به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه روابط میانی دلبستگی (KCAQ؛ هالپرن و کاپنبرنگ، ۲۰۰۶)، پرسشنامه سبک‌ها و ابعاد فرزندپروری (PSDQ؛ بامریند، ۱۹۷۳) و مقیاس قلدری ایلی‌نویز (IBS؛ اسپلاگه و هولت، ۲۰۰۱) استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از شاخص‌های آماری میانگین، انحراف معیار، فراوانی و درصد فراوانی و ضریب همبستگی پیرسون با نرم‌افزار SPSS-۲۶ انجام شد. یافته‌ها نشان داد که شیوع قلدری در میان دانش‌آموزان ۳۸/۷ درصد بود. همچنین، میان قلدری با خرده‌مقیاس‌های رفتارهای منفی و دوری گزیدن از چهره دلبستگی و سبک‌های فرزندپروری سخت‌گیرانه و سهل‌گیرانه رابطه مثبت و معناداری وجود داشت اما این رابطه برای نمره کل دلبستگی و خرده‌مقیاس‌های تکامل انطباقی مثبت و واکنش‌های هیجانی و سبک فرزندپروری مقتدارنه معکوس بود (۰۱/۰>P). از این یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که والدین و شیوه ارتباطی آنها با فرزندشان در قالب سبک دلبستگی و فرزندپروری در بروز رفتارهای قلدرانه فرزند نقش دارد. بنابراین، دریافت واکنش‌های عاطفی و حمایت از سوی والدین در کنار تعهد و کنترل بهینه می‌تواند از بروز قلدری بعدی در فرزند جلوگیری کند. The present study aimed to investigate the prevalence of bullying among elementary school students and its relationship with parenting styles and attachment. This study was descriptive-correlational. The statistical population of this study was elementary school students in Lahijan city in the academic year ۲۰۲۴-۲۰۲۵, of whom ۱۲۴ were selected through purposive sampling. The Centered Attachment Questionnaire (KCAQ; Halpern & Kappenberg, ۲۰۰۶), the Parenting Styles and Dimensions Questionnaire (PSDQ; Baumrind, ۱۹۷۳), and the Illinois Bullying Scale (IBS; Splage & Holt, ۲۰۰۱) were used to collect data. Data analysis was performed using the statistical indicators of mean, standard deviation, frequency, and frequency percentage, and Pearson correlation coefficient with SPSS-۲۶ software. The findings showed that the prevalence of bullying among students was ۷.۳۸ percent. Also, there was a positive and significant relationship between bullying and the subscales of negative behaviors and avoidance of attachment figures and strict and permissive parenting styles, but this relationship was inverse for the subscales of positive adaptive development and emotional reactions and authoritative parenting style (P<۰.۰۱). From these findings, it can be concluded that parents and their communication style with their child in the form of attachment and parenting style play a role in the occurrence of bullying behaviors in children. Therefore, receiving emotional reactions and support from parents along with commitment and optimal control can prevent the occurrence of subsequent bullying in children. |
| عنوان اصلي به زبان ديگر: | Prevalence of bullying among elementary school students and its relationship with parenting and attachment styles |
| کشور: | ایران |
| شماره ثبت | جزء | نسخه | جلد | بخش | قسمت | مرجع | شماره بازیابی | در دست امانت | تاریخ بازگشت | ملاحظات | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1423750138 | 1 |
جهت ثبت نظر با حساب کاربری تان وارد شوید